Turqia, Arabia e Pakistani formojnë “NATO”-n myslimano-sunite, kush sulmon njërën, i sulmon trijat

Turqia, Arabia Saudite dhe Pakistani kanë nënshkruar një Marrëveshje të Përbashkët të Mbrojtjes, e cila synon forcimin e bashkëpunimit në fushën e sigurisë dhe mbrojtjes ndërmjet tri shteteve, shkruan Mitropol.

Sipas një deklarate të publikuar nga Drejtoria e Komunikimit e Presidencës së Turqisë, marrëveshja u nënshkrua gjatë vizitës së presidentit turk Recep Tayyip Erdoğan dhe kryeministrit të Pakistanit Shehbaz Sharif në Arabinë Saudite.

Takimi u zhvillua në Pallatin Safa në Mekë, ku princi i kurorës së Arabisë Saudite, Mohammed bin Salman, priti dy liderët për bisedime zyrtare. Gjatë takimit u diskutuan marrëdhëniet mes tri vendeve, bashkëpunimi strategjik dhe çështjet me interes të përbashkët.

Sipas deklaratës së përbashkët, marrëveshja bazohet në lidhjet historike, vëllazërinë islame dhe interesat strategjike të përbashkëta të Turqisë, Arabisë Saudite dhe Pakistanit. Dokumenti synon të forcojë sigurinë kolektive, të promovojë paqen, stabilitetin dhe sigurinë në rajon dhe më gjerë, si dhe të thellojë bashkëpunimin në sektorin e mbrojtjes.

Një nga pikat kryesore të marrëveshjes është se çdo sulm i armatosur ndaj njërës prej tri shteteve do të konsiderohet si sulm ndaj të treja vendeve, duke vendosur një mekanizëm të mbrojtjes kolektive.

Çfarë parashikon Marrëveshja e Mekës?

Sipas autoriteteve turke, Marrëveshja e Mekës nuk është e drejtuar kundër asnjë shteti dhe ka karakter ekskluzivisht mbrojtës. Ajo synon:

• forcimin e parandalimit kolektiv ndaj kërcënimeve të sigurisë;
• zhvillimin e bashkëpunimit në industrinë e mbrojtjes;
• rritjen e ndërveprimit ushtarak mes tri vendeve;
• mbështetjen e paqes, stabilitetit dhe prosperitetit rajonal.

Autoritetet theksuan se marrëveshja nuk zëvendëson apo cenon aleancat ekzistuese të vendeve nënshkruese. Për Turqinë, u nënvizua se ajo nuk bie ndesh me anëtarësimin në NATO, por konsiderohet një mekanizëm plotësues për ndarjen e barrës së sigurisë.

Po ashtu, u bë e ditur se marrëveshja nuk nënkupton dërgimin automatik të forcave turke në çdo krizë rajonale. Çdo vendim për përdorimin e forcës ushtarake do të merret në përputhje me kushtetutën dhe procedurat kombëtare të secilit shtet.

Sipas deklaratës, marrëveshja konfirmon të drejtën e vetëmbrojtjes kolektive në përputhje me nenin 51 të Kartës së Kombeve të Bashkuara, duke riafirmuar angazhimin për mbështetje reciproke në rast të një sulmi të armatosur.

Zyrtarët turq e cilësuan Marrëveshjen e Mekës si një hap me rëndësi historike për arkitekturën e sigurisë në rajon dhe në botën islame, duke theksuar se ajo pasqyron marrëdhëniet e ndërtuara mbi historinë, besimin, vëllazërinë dhe solidaritetin mes Turqisë, Arabisë Saudite dhe Pakistanit.